Texte du 2020-04-18 - Mìtem Harz

18-04-2020

Mìtem Harz

Lìewer Läser, ìch weiss nìt äb mini Komple dess exprass gemàcht hàn, àwer ìch müess èich ìmmer die Chronik üss mine Ferie schriwe. Üss Pàris, üss Korsika oder Itàlie how ìch èich schon begrìesst, ùn verzählt wie e Elsasser ‘sLawe ìn dene Gejjend geniesst. Dìesmol àwer verbrìng ìch mini Ferie nìt ìn Rimini (« wie àlli Büre », het ìmmer e brünngebrannti Frìndin bhäupt), àwer wie àlli Elsasser, Franzose, ùn sogàr e drìttel vùn de Menschheit : d’Heim !

Fer e Mol kùmmt’s mr nìt ze dir. Àwer so gizi bìn ìch doch nìt ! Ìch hob vor ghet, ìns Geberri ze reise, àwer de Présidant, oder besser gsoet de Coronavirus, hàn’s fer mìch ànderscht entschide : “Schängel, bliesch d’Heim, màch’s Gschìrr, d’Ùffgàwe mìt de Kìnder, ùn àm Mandi, kànnsch wìdder zerùck àn d’Àrweit, àwer… d’Heim, ìmmer d’Heim”.

Voreme Monet, how ìch èich gschrìwwe, dàss m’r ìmmer traime müess, fer d’Hoffnùng nìt ze verlìere. Jetz sìn m’r schùn e Monet ingsperrt, ùn s ìsch ìmmer noch wohr. Àwer s het sìch doch ebs verandert : Hit wìsse m’r genäu worùm s geht, wajje mr àlli ìeme kanne, wü vùm Coronavirus mìtgenùmme ìsch wore. Ìeme vùn de Famìli, e Frìnd, mànchmol sogàr e Kìnd. Un m’r kanne àlli Litt wü gejje die Krankhett, wü ùm ìhr Lawe kampfe.

Vor zwei Monet, het’s gheisse, ìsch der Virus e wìeschter Schnüppe. M’r weiss hit, dàss er viel meh àls dess ìsch : e Drohùng fer ùnseri Gsellschàft, fer ùnseri Demokràtie, fer ùnseri Fähigkeit mìtnànd ze lawe. Gràd hit wü m’r sini Eltere oder sini Enkelkìnder nìmm därf trafe, merrikt m’r wie wìchti sìe fer ùns sìn. Voreme Johr het m’r mànchmol e Monet oder zwei gewàrt, fer se ànzeruefe. M’r het jo ken Zit defer ghet, oder m’r het sìch nìt d’Zit defer genùmme. Hit rüefe m’r se ein oder zwei Mohl ìn de Woch àn, ùn jedes Mohl versprìcht m’r ‘s salwe : “M’r hoffe, m’r sahn ùns bàl !”

So schnall wìrd’s worschins nìt gehn. D’Jùnge ùn d’gsùnde Litt ware villicht ìn einem Monet wìdder frèi rùmläufe känne. Àwer d’Ältschte ùn àlli die wü e Risiko ingehn, ware worschins noch Wochelàng d’Heim hùcke mìen. D’Technologie hìlft ùns hit mìtnànd ze redde. M’r känne ùns sogàr sahn, mìtnànd e Aperitiv drìnke obwohl m’r getrannt sìn. Die Krankhett het ùns gràd drànn erìnnert, wie wìchti ùnseri Eltere, Brìeder, Schweschtre, Kìnder, Frìnd fer ùns sìn. Ùn wie wìchti dess ìsch, denne Litt wü ebs fer ùns beditte, ze soeje dàss m’r se Lìeb het.

M’r soet’s ne nìt genue, àwer s wìchtigschte ìsch, m’r soet’s ne nìt ze spoot. Ùff Elsassisch oder Franzeesch, àwer ùff jede Fàll mìtem Harz. Ùn wann m’r dess màche, gehn d’Daj oe schnaller erùm, bis m’r ùns wìdder sahn.

LEXIQUE

Komple : amis
Brünngebrannt : très bronzé
Traime : rêver
Wìescht : vilain.

 

Vùm Jean DEUTSCH üss Plobse